W poprzednim odcinku...
Stworzycie dwa stroje inspirowane haute couture.
Wow, Sander.
SANDER - HASSELT, BELGIA
Spokojny strój na dzisiaj.
MARTHA - RICHMOND, USA
Po prostu owinięty materiał.
Kiedy już znalazłam nowe materiały,
chciałam je spiąć...
STRÓJ DO SPRZEDAŻY - HAUTE COUTURE
Powiedziałaś „spiąć”?
Martha, przykro mi, nie zostajesz w programie.
Może pora rozstać się z kurtkami.
HAUTE COUTURE
Myślę, że masz w sobie więcej i powinieneś to pokazać.
Oba stroje mnie zachwyciły.
STRÓJ DO SPRZEDAŻY - HAUTE COUTURE
Wygrywasz tę rundę.
Znowu! Gratulacje!
PROJEKTANCI JUTRA
Dzień dobry.
Witajcie na moście Pont des Arts.
Uwielbiam być w Paryżu.
Czy mówię to dość często?
To byłoby niemożliwe,
- mówiąc szczerze. - Uwielbiam być w Paryżu.
Jesteśmy nad Sekwaną.
Jesteśmy tu,
ponieważ tutaj odbędzie się wasz kolejny pokaz.
W tamtym miejscu, wzdłuż rzeki, na Quai de la Tournelle.
Wiecie, że szukamy projektanta,
który poprowadzi globalną markę.
Musimy odpowiednio was sprawdzić.
Jednym z popularniejszych sposobów promocji w tej branży
jest współpraca z innymi projektantami i markami
nad wyjątkowymi ubraniami, które łączą oba style.
Czyli wspólne kolekcje.
Są one bardzo popularne.
Współpracowali Vivienne Westwood i Burberry,
Supreme i Louis Vuitton
oraz wielu innych.
Wspólne kolekcje, jak Heidi...
- Tak. - ...ładnie ujęła,
mogą zaprezentować waszą markę nowym odbiorcom, zdobyć nowych klientów
i pozwolić wam wyróżnić się na rynku.
- Dać wam rozgłos. - Właśnie.
Wasze następne zadanie polega na stworzeniu wspólnej kolekcji.
Nie nadaję się do pracy w zespole.
JONNY - LOS ANGELES, USA
Ale jest ona konieczna do globalnego sukcesu.
Przykro mi, nie macie wyjścia.
Udana współpraca z innymi
jest kluczem do sukcesu marki.
Ja i Heidi dobraliśmy was w pary,
łącząc projektantów o bardzo odmiennym stylu.
To bardzo ważne, abyście potrafili pracować z innym projektantem,
nie tracąc tożsamości swojej marki ani rozumu.
Choć tym razem pracujecie w zespołach, nadal będziecie oceniani indywidualnie.
Stworzycie minikolekcję składającą się z trzech strojów.
WSPÓLNA KOLEKCJA - 3 STROJE
Jeden z nich musi być łatwy do sprzedania.
Strój zwycięskiego zespołu będzie natychmiast dostępny na Amazonie,
w sklepie Projektantów jutra.
Pierwszy zespół to Jonny
i Megan.
- Uwielbiam Jonny'ego! - Cześć!
Zobaczymy, co powiesz jutro.
Tym razem nie będę mieć pełnej kontroli.
MEGAN - KANSAS CITY, USA
Ale jestem z Jonnym.
Nasze style dobrze się łączą. Surowy z lekkim,
męski z kobiecym.
Lubię dokładnie kontrolować wygląd moich ubrań.
Ale tym razem muszę pracować z drugim projektantem.
Następna para to Sabato i Sander.
Pomocy.
SABATO - MEDIOLAN, WŁOCHY
Bardzo się cieszę.
Połączyli najmłodszego z najstarszym.
Elegancja i ekstrawagancja razem
to będzie bomba.
SANDER - HASSELT, BELGIA
- Will i Esther. - Tak!
ESTHER - BERLIN, NIEMCY
Will ma bardzo kobiecy i kolorowy styl.
Mój styl to czarne ubrania unisex. Jestem ciekawa, co razem wymyślimy.
Kolejny zespół to Troy i Josh.
- Świetnie. - No cześć!
Jak się cieszą!
- Właśnie. -Tak!
- Dziewczyny razem. - Na koniec Rinat i Ji.
Dobraliśmy w pary przeciwstawne style,
ponieważ chcemy zobaczyć
- naprawdę efektowne połączenia. - Racja.
Każdy z was powinien zyskać na współpracy
i wyróżnić się wśród tysięcy marek, jakie klienci mają do wyboru.
A więc nie ograniczajcie się.
- To wszystko. Paryż jest wasz. - Super.
- Bawcie się dobrze. - Tak!
- Do zobaczenia. - Cześć.
Chcę zrobić kombinezon.
Myślałam o tym samym.
Ciekawe faktury.
Często obcinam dół męskiej marynarki
i wtedy zostają głównie rękawy z detalami.
Esther wygrała pierwsze dwa pokazy, ja byłem pośrodku.
WILL - PARIS, USA
To dobra pora,
żebym się wykazał.
Mam wykrój na męskie spodnie, które uszyłem dla siebie.
Razem z twoją marynarką wyglądałyby fajnie i swobodnie.
Tak.
Chciałbym uszyć jedną suknię w tym stylu.
Może to powinna być koszula.
- Masz rację. - Świetnie.
- To dobrze łączy nasze style. - Piękny projekt, bébé!
Efekt będzie super.
Teraz jestem Papi.
A ja jestem Bébé.
Myślę, że musimy znaleźć duży nadruk.
- Zdecydowanie. - Może coś czarno-białego.
A skoro potrafisz uszyć świetną kurtkę,
- ty zajmij się skórą. - Racja.
Ostatnio jurorzy mnie skrytykowali, więc teraz mam wybór.
Mogę kwestionować wszystko, co robię,
albo pokazać im, na co mnie stać.
JONNY - LOS ANGELES, USA
Ja zrobię suknię pod spód,
- z pełną spódnicą. -I wysokim rozcięciem.
- Z wysokim, seksownym rozcięciem. - Super.
- Jestem zachwycony. - Ja też.
To było strasznie łatwe.
Zgadzam się.
- Zróbmy coś ekscentrycznego. - Tak.
Tradycyjna garsonka z dodatkiem twojego stylu.
Cieszę się, że jestem z Troyem.
JOSH - COLUMBUS, USA
On jest świetnym krawcem,
a ja znam się na materiałach i mam lekki styl.
- Będziemy pracować szybko jak w fabryce. - Jasne.
Wiesz, jak ja pracuję.
- Tak. - Świetnie.
- Cicho, w skupieniu. - Tak.
Wykładam w szkole mody Parsons.
Uczę kilku przedmiotów i to pomaga mojej marce.
Zawsze pracowałem z kimś, ale teraz mam pewność siebie,
która pozwala mi podejmować ryzyko
i samodzielnie decydować o wszystkim.
Moja marka nazywa się Troy Arnold. Projektuję dla pewnych siebie kobiet,
które wiedzą, jakie ubrania lubią, i wyróżniają się wśród innych.
Pochodzę z Brooklynu w Nowym Jorku.
Mama samodzielnie wychowała mnie i trzy siostry.
Było nam ciężko, nie mieliśmy pieniędzy.
Nie wystarczało nam na jedzenie, dostawaliśmy je ze zbiórek kościelnych.
Moja mama pracowała jako pomoc domowa
dla kilku bogatych rodzin,
a ja chodziłem z nią do pracy.
Ci ludzie dawali nam ubrania po swoich dzieciach
i dzięki temu poznałem modę, różne marki,
jak starannie są szyte dobre ubrania.
Już wtedy wiedziałem, że będę zajmować się modą.
Maszyna do szycia jest gotowa.
Ponieważ przygotowałem materiał w ten sposób,
ramię marynarki będzie proste.
Uczę w jednej z najlepszych szkół mody w USA.
Ale po pracy wracam do malutkiego mieszkania w Harlemie,
gdzie mieszkam z mamą i projektuję ubrania w sypialni.
Nie chodzi tylko o wygraną w zawodach.
To odmieniłoby moje życie.
Cześć!
KUPOWANIE MATERIAŁÓW
Piękne.
Szukam odważnego wzoru i żywych kolorów.
Ja nie rozumiem tych pasków, ale ufam ci.
Mój styl jest ostrzejszy, a jej jest lekki i kolorowy.
Jej kobieca ręka mi się przyda.
A jej przyda się coś ostrzejszego.
- Mamy skórę. - Jestem gotów.
- Jonny coś z niej wyczaruje. - Sam zapach...
Naprawdę się ekscytuje.
Czerń jest piękna.
Wiem, ale cała kolekcja nie może być czarna.
Może czerwień albo głęboki fiolet?
Albo czerń?
- Wyciąga wszystko, co jest czarne. - A może to?
„Papi, nie, odłóż to”.
SANDER - HASSELT, BELGIA
A to? Podoba mi się. Ciemny brąz.
Będzie dobry jako spódnica.
Z czernią.
Zdecydowanie łączymy nasze style.
Jej styl jest na luzie, lekko ostry, a mój to luksusowe suknie wieczorowe.
Ja pracuję tylko z czernią, ale Will z jakiegoś powodu chce mieć drugi kolor.
Niech mu będzie.
WILL - PARIS, USA
Kreatywni ludzie słabo pracują razem.
Chcą robić wszystko po swojemu.
Ale umiejętność pracy w zespole jest ważna,
nikt nie chce pracować z gburem.
- Piękny materiał. - Też tak myślę.
Kolejny dzień w pracy.
Dobrze...
- Dam ci marynarkę. - Tak.
Zrobię wykroje, a ty będziesz ciąć spodnie?
Tak.
- Podoba mi się. - To jest ekstra.
Trzeba z tego zrobić coś dużego.
- Może... - Kombinezon.
Może być.
Nie jestem mistrzem kolorów i wzorów.
Ale jako dyrektor kreatywny znam się na materiałach.
JOSH - COLUMBUS, USA
Zacząłem pracować w branży mody w wieku 22 lat.
Założyłem Babyghost w 2010 r. razem z moją partnerką biznesową Qiaoran.
Mamy sprzedaż na poziomie 450 000 juanów.
450 000 JUANÓW = 63 544 $
To niezły tygodniowy wynik.
To sprzedaż globalna,
ale rynek chiński jest odpowiedzialny za aż 80%.
Przeprowadziłem się do Szanghaju na stałe jakiś rok temu.
Wychowałem się w Columbus w stanie Ohio,
więc kiedy zadeklarowałem, że będę projektantem mody,
moi rodzice byli zaskoczeni.
Większość ludzi z licznymi tatuażami należy do jednej z dwóch kategorii.
Są to przestępcy i osoby bardzo wrażliwe. To dobrze.
Bo ludzie boją się i zostawiają nas w spokoju.
Myślałem, że to program o modzie.
Odrobina cętek.
- Zapamiętaj. - Ekstra.
O tak.
Pasuje do wszystkiego.
Udane zakupy, na sto procent.
- Cześć. - Cześć!
Wracamy do pracowni!
Zacznę marynarkę.
- Jasne. -A ty spodnie
- i to wszystko. - Super.
- Manschette to mankiet? - Tak.
- Nauczę się niemieckiego. - Tak, ucz się.
Podoba mi się. Dodamy sznurek po bokach.
Myślisz, że jest tu dość od nas obu?
- Tak. - Czy powinnyśmy coś dodać?
To nie moja linijka.
Pracuję w modzie od 12 lat.
Przyzwyczaiłam się do szybkiego tempa
i terminów.
MEGAN - KANSAS CITY, USA
Na początku nie wiedziałam,
jak ciężko jest w tej branży,
zwłaszcza dla kobiety, i to Afroamerykanki.
Ale problemy tylko dodają mi energii do walki.
W tych zawodach jest tak samo.
Planuję pracować ciężej niż reszta i w ten sposób zostać do końca.
- Sanderito. - Tak, bambino?
- Dlaczego? - Dlaczego co?
Jest trochę krótsze, nie?
- Nie, to przez łuk. - Dobra.
Nie każdy zna się na wszystkim. On nie umie szyć.
Nie szył wcześniej.
SANDER - HASSELT, BELGIA
Dlatego przypada mi większość pracy.
Dziękuję. Zapraszamy ponownie.
To miłe, gdy odwiedza swoją fabrykę.
Ożeż... Cholera.
4 GODZINY DO ODBIORU MATERIAŁÓW
Weźmy te stoły.
- Josh. - Co tam?
Przynieś mi ze trzy metry papieru.
Robi się.
Nie jestem mistrzem wykrojów.
Dawno nie szyłem.
Dlatego muszę dopilnować,
aby Troy miał wszystko, co mu potrzebne.
Pokażę ci, jak to zrobić.
Dobrze.
Czuję się jak na uczelni, ale to nie szkodzi.
TROY - NOWY JORK, USA
Nie ucieknę od przeznaczenia.
Czuję się, jakbym znowu był na stażu.
Już to kiedyś robiłem.
Przychodzi mi to łatwo, bo Troy jest geniuszem.
Nie chcę go zawieść.
To wymaga pokory, ale da o wiele lepsze efekty.
JOSH - COLUMBUS, USA
Dobrze nam idzie razem.
Pracujemy z przyjemnością i w zgodzie.
- Prawda? - Właśnie.
Pierwszy raz szyję coś czarnego.
Nigdy nie widziałam cię z czernią.
Ale znamy się dopiero od...
dwóch tygodni.
Wiem, ale mam wrażenie, że znamy się od trzech lat.
Ja też. Jesteś jak zaginiona siostra, której nigdy nie chciałem.
Wychowałam się bez brata.
2 GODZINY DO ODBIORU MATERIAŁÓW
- Bébé? - Tak?
Możesz podejść?
- Zrobiłem błąd. - Co się stało?
Przesunęło się. Spójrz.
Widzę.
Nie szyje. Nie robi wykrojów.
Sander, podejdź. Nie rozumiem tego.
To wymaga ode mnie sporo pracy.
Tak?
Nie, połóż to na zagięciu.
W taki sposób.
Nie radzę sobie ze stresem.
Nie mogę tak dłużej.
- Dobrze. - Dobrze!
Szwaczka załatwiona.
Kto wie, co on robi? Może płacze?
Jest ode mnie starszy o 40 lat. Nie jest taki piękny i młody jak ja.
Jeśli muszę go przewlec przez to zadanie,
tak zrobię, spokojnie.
Nie dam się wyrzucić za kogoś.
HEIDI I TIM - KARYKATURY - CZĘŚĆ 1
Dokąd idziemy?
Wiesz, że jesteśmy razem...
- od 16 lat. - Owszem.
Chciałam sprawdzić, jak dobrze mnie znasz.
- Zaczynam się bać. - Idziemy do karykaturzysty.
- Tak? - Ale nie będzie nas widział.
- Musisz mnie opisać. - Wielkie nieba.
- A ja ciebie. - Ty opiszesz mnie?
Oto on.
- Zaczniemy od Heidi. - Tak.
Jest piękna jak modelka.
Ma blond włosy i zielone oczy.
I szeroki, zniewalający uśmiech.
Jej piękno zapiera dech w piersiach.
- Teraz moja kolej. - Zaczynajmy.
- Dobrze. - Powiedz: „Stary pryk”.
Tim jest dystyngowany. Jak James Bond.
- Nosi garnitur w szeroką kratę. - Cienkie paski.
Avec un małą poszetką w kieszeni.
Ma lekko siwe włosy.
- „Lekko”? - Zaczesane do tyłu. Nosi okulary.
Le grand chien robi le grand siku.
Ku naszej czci. Skąd on się wziął?
HEIDI I TIM - CIĄG DALSZY NASTĄPI
- Cieszę się na dzisiaj. - Ja też.
Świadomość, że skończę, daje mi ulgę.
DZIEŃ 2
Ale potem jest sesja z jury.
Wiem.
Martwisz się o czas?
Nie. Ale musimy wszystko uzgodnić. Wiesz, jak to jest.
- Nie dogadujecie się? - Nie, po prostu
ja działam, a on się zastanawia.
To bardzo mądry dzieciak,
ale ma głowę w chmurach.
Nad wszystkim się zastanawia, cały ten dramat...
SANDER - HASSELT, BELGIA
Typowy Włoch.
Może ja i panna Sabotaż przetrwamy to zadanie.
Hej, ho Hej, ho
Mamy ubrania od szwaczek.
W tym tygodniu tworzymy minikolekcję
ESTHER - BERLIN, NIEMCY
składającą się z trzech strojów, we współpracy z innym projektantem.
Jeden ze zwycięskich strojów będzie dostępny w sprzedaży internetowej
na całym świecie.
Dzień dobry!
Ekstra. Cekinowe moro.
Zrobiły cokolwiek?
Widzę rękawy. Niewszyte.
Cała marynarka nie jest zszyta?
Nie rozumiem.
Czyli nic nie uszyły.
- Wcale. - Nic tu nie ma.
Dlaczego?
Nie rozumiem. Jakbyśmy mieli tylko jedną szwaczkę.
Zaczynam rozumieć, że popełniłem ogromny błąd.
SABATO - MEDIOLAN, WŁOCHY
Przysługują nam dwie szwaczki.
Więc powinniśmy włożyć ubrania do dwóch toreb.
- Włożyłeś wszystko do jednej? - Tak.
Na każdy zespół
SANDER - HASSELT, BELGIA
są dwie szwaczki, więc trzeba podzielić materiały na dwie torby.
Sabato włożył wszystko do jednej,
myśląc, że szwaczki też pracują razem.
Dlatego dostaliśmy tylko połowę spodni.
Wiesz co? Szybko zszyję tę marynarkę.
Chodź. Ty wytniesz bazę.
Trudno się pracuje z innymi. Naprawdę trudno.
Ale potrafię zachowywać się profesjonalnie.
Ktoś musi uszyć to ubranie,
więc ja to zrobię.
Muszę sobie radzić z sytuacją.
Wszystko dobrze?
Muszę się skupić, bo...
- Dasz radę. - ...nasze materiały
nie dotarły do szwaczek i nic nie mamy.
Poważnie?
Trudno, każdy popełnia błędy. Poradzimy sobie.
- Wybraliśmy najbogatsze materiały. - Bogate!
I najbardziej ekscentryczne.
Nie chcieliśmy dzielić ubrań tak,
że on robi jedno, a ja drugie.
Chcemy wszystko zrobić razem.
Dostałem gęsiej skórki.
Kim chciałaś zostać, Ji?
- Projektantem. - Od zawsze?
Tak. A ty nie?
Ja jako dziecko chciałem być rolnikiem.
Ale kiedy zorientowałem się, że jestem gejem,
stwierdziłem, że może lepiej zajmować się modą.
Potem okazało się, że rolnictwo jest w sam raz dla gejów.
- Ja mieszkałam na farmie. - Ja też.
- A ja obok farmy. - Super.
Ja posiadałem gospodarstwo.
Wszyscy tutaj są rolnikami.
- Samochwały. - Właśnie.
Pochodzę z Foggii w regionie Apulia na południu Włoch.
Nie od razu zostałem projektantem.
To był długi proces.
Zacząłem jako dość sławny model.
Pracowałem dla Giorgio Armaniego i wielu innych.
Ale zostałem samotnym ojcem.
Mój syn, Giulio, stał się najważniejszą osobą w moim życiu.
Dlatego zakończyłem karierę modela i zająłem się projektowaniem.
Robię to od ponad 30 lat.
Założyłem markę Sartorial Monk.
Była dostępna w przepięknych sklepach na całym świecie.
Dzisiaj projektuję pod własnym nazwiskiem. Sabato Russo.
Pracuję w ścisłym związku ze swoimi emocjami,
staram się je wyrażać w ubraniach.
To po prostu ja. Nie wiem, jak inaczej to powiedzieć.
Marynarka jest szybka. Może zrobimy ją w skórze?
Litości.
To dlatego, że tamta jednak nie do końca pasuje.
Zaczekajmy na Tima.
- Dobrze. - Bo sporo dyskutujemy.
Chcę szybko podjąć decyzję, bo mamy mało czasu.
Lubię mieć kontrolę.
Pracuję nad tym. Chcę wszystko kontrolować.
Muszę mieć wszystko pod kontrolą.
Zwykle pracuję szybko i podejmuję decyzje od razu.
Doprowadza mnie do szału to, że wynik tych zawodów
i każdego zadania jest poza moją kontrolą.
Nie mogę tego znieść.
Do tej marynarki też wszyjesz zamki?
- Nie. - Myślę, że powinieneś.
Dziewczyno, stresujesz mnie.
- Przepraszam. - Po prostu
nagle zmieniasz zdanie o wszystkim.
- Dzień dobry wszystkim. - Cześć, Tim.
- Jak wam idzie współpraca? - Cześć.
- Świetnie. - Super.
Doskonale. Nie mogę się doczekać konsultacji.
- My też. - Zaczynajmy.
Panowie, jak się macie?
Dziękuję, że tak nas dobrałeś.
Widzimy kobiety w taki sam sposób.
Ale jego styl jest cichszy.
To dobre określenie.
A mój głośniejszy.
Rozumiem. Jak łączycie tę ciszę i hałas?
To jest dwurzędowa marynarka z szerokimi klapami.
Przekształciliśmy ją w suknię i dodaliśmy dramatyczny kolor.
Przekonałem go, żeby to nie była czerń.
Myślę, że będą się uzupełniać.
Ale nie chcemy dwóch cichych ubrań
i jednego głośnego.
Kolekcja musi być bardziej spójna.
- Dobrze. - Wracajcie do pracy.
- Dziękuję, Tim. - Dzięki.
- Dobra. -Ciao.
- Do zobaczenia. - Cześć.
To było...
Czerwień burzy spójność.
Tak.
Ale żeby wszystko było w czerni?
Nie ryzykujmy.
Znajdę kierowcę i kupię nowy materiał.
Dokończę to, co mamy.
Słucham.
Pierwszy strój to drapowany top
spływający na spódnicę.
Ale pod spód uszyję koszulę
- z krawatem włożonym w top. - Dobrze.
To będą nasze style razem.
- Rozumiem. - Dalej mamy strój męski.
To będzie dopasowana marynarka
z tym samym bordo w środku.
A trzeci strój?
Ten będzie najbardziej przystępny.
STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Na spódnicy będzie drapowany materiał
zaczynający się w pasie i idący na dół.
W jaki sposób ta kolekcja się wyróżnia?
Są w niej elementy od Esther i elementy ode mnie.
Ale nie chcę czegoś takiego.
Wasza współpraca powinna pozwolić wam robić rzeczy,
o których nawet nie pomyślelibyście, pracując samodzielnie.
O to chodzi.
Zaryzykujcie. Chcecie wygrać.
- Tak. - Racja.
- Dzięki, Tim. - Dziękuję.
Dziękuję.
- Dobrze. - No dobrze.
Może spódnica jest zbyt dziewczęca.
Może zrobimy seksowne, króciutkie szorty.
Podoba mi się ten pomysł.
Masz pomysł na inną koszulę pod spód?
Może długa tunika?
- Szmizjerka? - Tak.
- A więc długość sukienki. - Tak.
- Fason koszuli. -Tak.
NOWY STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Esther i ja porzuciliśmy oryginalny pomysł
WILL - PARIS, USA
i zaczęliśmy ten strój od nowa. To spore wyzwanie.
Ta wersja bardziej mi się podoba.
Mnie też.
Ona ma dość sportowy styl.
A podobno mój styl jest seksowny.
Łączymy oba światy.
Myślę, że widzę tu podejście...
- Frankensteina. - Tak?
Weźmiemy trochę tego, doszyjemy tamto,
połączymy to z tamtym...
Według nas wszystko dobrze się łączy.
Obie coś wnosimy. Widzisz w tym Frankensteina...
- Na tym etapie. - Jasne.
- Chcę, żeby on zniknął. - Jasne.
- Racja. - Właśnie.
- Damy radę. - Tak.
- Jak się macie? - W porządku.
- Wszystko dobrze. - Tak?
Oboje mieszkamy w Los Angeles, więc nasz styl jest...
- Swobodny i atrakcyjny. - Właśnie.
Ja tu widzę tylko Megan. Z wyjątkiem tych spodni.
To wygląda jak twoja kolekcja.
To nie był nasz zamiar.
MEGAN - KANSAS CITY, USA
Nie o to chodzi w zadaniu, więc musimy coś zmienić.
Ten strój...
To cała Megan.
- Na razie tak. - Ale dojdą spodnie.
Oboje pracujemy nad spodniami.
Ale to oddzielne rzeczy, o to chodzi?
Nad spodniami pracujemy razem.
A gdyby na tej bluzce były zamki?
Nie chcę być facetem od zamków.
Możemy dodać tej bluzce mojego stylu
i zmodyfikować pozostałe ubrania.
Czy jest jeszcze za wcześnie na pytanie, który strój jest bardziej przystępny
- i miałby trafić do sprzedaży? - To będzie ten.
- Dobrze. - Ale spodnie mają sporo detali.
Może za wcześnie na to pytanie. To miał być strój na sprzedaż,
- Dobrze. - ...ale z czasem
staje się bardziej złożony.
- Dobrze... - Bluzka nie,
ale spodnie tak.
Jeszcze tego nie uzgodniliśmy.
Postawiła mnie w trudnej sytuacji przed Timem.
Patrzyłem na nią tak...
Sporo pracy przed wami.
- Tak. - Zostawię was samych.
- Jasne. - Dobrze.
- Dziękuję. - Dziękujemy.
Dzięki.
Damy radę. Spokojnie.
Jestem spokojny, tylko...
- Myślę, że... - Poczekaj.
- Mów. - Mam mały problem.
Dlaczego?
Zaczęłaś wszystko zmieniać przed Timem,
- a ja... - Ale przecież się zgadzamy.
- Dobra. - Uważasz inaczej?
Owszem, zgadzamy się, ale trochę mnie wykiwałaś.
Czy to samo zrobi przed jurorami?
Rzuci im mnie na pożarcie?
Myślę, że się denerwujesz, bo mamy mało czasu
- i musimy skończyć... - Nie denerwuję się.
Czuję się zdradzony.
- Naprawdę? - Tak.
- Jak? - Tą rozmową.
Nie chcę zmieniać spodni pod twoją bluzkę.
Jeśli ten strój wymaga zmiany,
nie jest przystępny.
- Bluzka jest. - Tak.
Możemy zamienić spodnie na coś prostszego.
Ale ja nie chcę zamieniać spodni,
żeby twoja bluzka się sprzedała.
Mam zmienić moje ubrania, żeby pasowały do twoich.
Wcale nie.
- Troy, Josh. - Cześć, Tim.
Jak się miewacie?
- Bardzo dobrze. - Mamy sporo materiałów.
- Tak? - Dużo wzorów.
Aksamitny kombinezon z wzorem jak obrazy Caravaggia.
- Aksamit? - Tak.
To będzie biała tkana koszula.
- Biała? - Tak.
Nie chcieliśmy wielkiej eksplozji wzorów.
Wszystkie te ubrania można mieszać.
Te dwie rzeczy można włożyć razem, ale nie trzeba.
Zamiast z kombinezonem,
górę można nosić z jedwabnymi szortami.
Dobrze.
Kolory są kwestią indywidualną, bardzo subiektywną.
- Ale macie bogate materiały... - Tak.
...i łączycie je z bielą. To wygląda nijako.
- Jestem rozczarowany. - A gdyby przełamać biel?
Gdyby dodać...
Dlaczego tak wam zależy na bieli?
- Dlaczego? - Bo jest czysta i elegancka.
Może zamiast bieli użyjemy cętek.
Spojrzymy na całość i zastanowimy się,
co można zmienić.
Zostawię was.
- Jasne. - Dobrze.
Dzięki, Tim.
Moi drodzy.
Widzę w tej pracowni za dużo Frankensteinów.
Zbyt wiele kolekcji typu „moje spodnie i twoja spódnica”.
Wasze style muszą się łączyć.
Jurorzy będą oceniać wasze wspólne kolekcje.
Ale ich ostateczna decyzja będzie oparta o waszą indywidualną pracę.
Dlatego przyłóżcie się do zadania. Widzimy się na pokazie.
- Dzięki, Tim. - Pa.
- Cześć. - Do zobaczenia.
Co sugerujesz?
Nie chcę przesadzić.
Może piękna skórzana lamówka.
- Dobrze. - Równiutka.
Skończę bluzkę i dam ją tobie.
4 GODZINY DO ODBIORU MATERIAŁÓW
Patrzcie.
- Piękna. - Rewelacja, Ji.
Chcę taką dla siebie.
Sanderito.
- Cześć! - Jeden kolorowy i jeden czarny.
Możemy wyciąć z tego przedni panel,
a resztę z drugiego.
- Świetnie. - Doskonale.
- Ciao, bello. - Cieszę się, że jesteś.
PRZYMIARKI
- Świetnie. - Dużo lepiej.
Spodnie są ciasne, ale wyglądają fantastycznie.
Doszyłem paski skóry. W połączeniu ze wzorem i zwiewnym krojem
to będzie naprawdę coś.
- Pasuje jak ulał, prawda? - Tak, jest wygodna.
Trochę mała.
Możemy otworzyć ten szew i przyszyć na płasko.
Przerabiamy marynarkę na kamizelkę.
Ale to sporo zmian.
Dziękuję. Do zobaczenia jutro.
Cześć!
Jak wam poszło?
1 GODZINA DO ODBIORU MATERIAŁÓW
- Cudo. - Też tak myślę.
Naprawdę połączyliście swoje style...
Kocham cię. Jesteś taki szczery...
i piękny i radosny.
Muszę znaleźć buty.
JOSH - COLUMBUS, USA
Nie mogę być zbyt pewny siebie, ale jestem zadowolony.
Nie chwalę dnia przed zachodem słońca,
ale większość kolekcji przypomina Drakulę.
Pokaz to będą Krwawe Gody plus Josh i Troy.
Proszę, Papi.
Wszystko dobrze? Zmęczony?
- Tak. - Wiem, to był ciężki dzień.
Zostało nam dzisiaj 20 minut, a musimy jeszcze zrobić spodnie.
Jasne.
Jeszcze tylko koszulka i to będzie koniec.
To znaczy...
Myślę, że ja i Will radzimy sobie najgorzej,
bo brakuje nam czasu na wprowadzenie wszystkich zmian.
Nie wiem, czy zdążę.
Mamy sporo do zrobienia.
- Muszę uszyć koszulę od zera. - Naprawdę?
- Koszulę? - Tak.
ESTHER - BERLIN, NIEMCY
Naprawdę nie wiem, czy skończymy na czas.
HEIDI I TIM - KARYKATURY - CZĘŚĆ 2
Chcesz zobaczyć, jak naprawdę wyglądamy?
Raz, dwa, trzy.
Cześć.
To ty.
W ogóle mnie nie przypomina.
Wcale. Może słabo cię opisałem.
Wygląda trochę jak ty, ale z moimi włosami.
A to jesteś ty.
Co to jest? Dostałeś podbródek Jaya Leno?
- To karykatura. - Prawda.
- Norman, merci beaucoup. - Dzięki.
- Musimy je oprawić. - Tak.
To powinny być plakaty do programu.
KONIEC
DZIEŃ 3 - DZIEŃ POKAZU
Wszystko skończyły.
Dobrze.
Jest prawie idealnie.
JOSH - COLUMBUS, USA
Od początku programu nie czułem się pewniej.
- Szorty są gotowe. - Dobrze.
Zrób to, ja wszyję guziki.
Esther i ja wciąż wykańczamy ubrania.
Ze wszystkim się spieszę.
Nie mamy czasu na podszywanie materiałów,
muszę je kleić.
Mamy jeszcze tyle do zrobienia. Musimy ciężko pracować,
nie możemy sobie pozwolić na porządne wykończenia.
Przykro mi, że ubranie będzie klejone.
Miało być starannie wykończone.
Gotowe.
Powodzenia.
Do zobaczenia na miejscu. Dziękujemy.
Cześć, dziewczyny.
Dobrze.
Dziewczyny Jonny i Megan tutaj.
Musimy dodać troczki do nogawek spodni
i zrobić kilka drobiazgów, na które zabrakło nam czasu.
Witajcie.
Witajcie na pokazie.
Czy to nie cudowne prowadzić pokaz mody
na brzegu Sekwany?
- Fantastyczne. - Tak.
Żakiet zdejmij powoli
i zawieś na wieszaku.
Jest klejona.
Powoli.
Poznajcie naszych wspaniałych jurorów.
Laureat nagród CFDA, dyrektor kreatywny marki Altuzarra, Joseph Altuzarra.
Była dyrektor naczelna Vogue Paris, Carine Roitfeld.
- Skończyłeś? - Mam jeden.
Musimy mieć oba.
Dyrektor kreatywna House of Harlow 1960, Nicole Richie.
Supermodelka i ikona mody, Naomi Campbell.
- Życzymy miłego pokazu. - Do zobaczenia.
Zaczynamy pokaz. Idziemy.
Na początek Jonny i Megan.
JONNY I MEGAN - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Seksowny chód.
Podoba się.
Zawsze rozpoznamy Jonny'ego.
Uwielbia skórę.
JONNY I MEGAN - KREACJA NA WYBIEG
JONNY I MEGAN - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Cieszę się, że przyjął naszą radę i rozwinął swoje projekty.
Od razu to widać.
Mam nadzieję, że dzięki wprowadzonym zmianom
kolekcja jest bardziej spójna.
To jest wspólna kolekcja.
Widać oba ich style po równo.
Wydaje się, że mieli wizję.
Dobra robota.
Zaczynamy.
JI WON I RINAT - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Nosiłabym to.
Chcesz zakrywać ciało?
JI WON I RINAT - KREACJA NA WYBIEG
To jest bardziej dopasowane, podoba mi się.
JI WON I RINAT - KREACJA NA WYBIEG
- Myślę, że się udało. - Dziękujemy.
- Dobra robota. - Już nie Frankenstein?
Nie. Podoba mi się.
- Świetnie się spisałyście. - Dziękujemy.
To ja dziękuję.
WILL I ESTHER - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Odważny projekt.
Po raz pierwszy pokazuję nie samą czerń,
ale w połączeniu z kolorem.
Ten pokaz to dla mnie ważna chwila.
WILL I ESTHER - KREACJA NA WYBIEG
Wszystko dobrze się łączy.
Dopasowane do przesady.
WILL I ESTHER - KREACJA NA WYBIEG
Wygląda na niedokończone. Nie podoba mi się.
To nie była perfekcja.
To byli Will i Esther.
Jestem mocno rozczarowana.
Esther stać na więcej.
- Jak się macie? - Dobrze.
- Jak się czujecie? - Świetnie.
JOSH I TROY - KREACJA NA WYBIEG
- Cóż za sceneria. - Właśnie.
Dopiero wybieraliśmy te materiały w sklepach,
a teraz widzimy je na wybiegu.
JOSH I TROY - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
To magiczna chwila.
Obaj czujemy,
że doskonale nam poszło.
Piękne.
- Co to jest? Chwileczkę. - O nie.
JOSH I TROY - KREACJA NA WYBIEG
Kompletny miszmasz.
Dziewczyna jest na złym pokazie. Nie pasują do siebie.
Zawsze tak myślałam o Joshu.
Nie wiem, jaki on ma styl.
- Kim jest? - Racja.
Nie widzę spójnego stylu.
Rozmawiacie ze sobą?
- Tak! - Oczywiście.
Zbliżyliśmy się do siebie.
SABATO I SANDER - KREACJA NA WYBIEG
- Piękne. - Ładnie się łączy.
Dzięki Bogu. Tak to sobie wyobrażałem. On też.
- O tak! - Dramatyczne.
- No cóż... - Cudo.
- Cudo! - Z nami musi być dramatycznie.
SABATO I SANDER - KREACJA NA WYBIEG
SABATO I SANDER - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
- Super. - Pięknie skrojone.
Zbyt szerokie w talii, ale piękne.
To niecodzienne połączenie stylów, ale sprawdziło się znakomicie.
Papi i Bébé. Myślę, że to doskonały przykład wspólnej kolekcji.
Ten pokaz dał nam huśtawkę emocji.
Były świetne kolekcje, ale i...
- Dziękujemy za udział. - Dziękujemy.
Myślę, że jurorzy mnie pilnują.
Jeśli zechcą ze mną rozmawiać,
JONNY - LOS ANGELES, USA
będę mógł im pokazać zdolność przywództwa.
- Witajcie. - Cześć.
- Cześć.
- Witajcie. - Cześć.
Wasze wspólne kolekcje były... niespodzianką.
Niektóre były świetne, inne nie do końca.
Jeden strój ze zwycięskiej kolekcji będzie natychmiast dostępny na Amazonie,
w sklepie Projektantów jutra.
Wprawdzie pracowaliście w zespołach, ale przypominam,
że to zawody indywidualne.
Jak wiecie, chcemy znaleźć projektanta,
który stworzy globalną markę.
Projektant stojący za marką
jest równie ważny, jak ubrania na wybiegu.
Na podstawie pokazu podjęliśmy pewne decyzje,
ale nie są one ostateczne.
Szukamy projektanta i przedsiębiorcy.
Rozmowa może zmienić wszystko.
Jonny i Megan, chcemy porozmawiać z wami.
- Cześć. - Witajcie.
- Cześć. - Cześć.
- Opowiedzcie o kolekcji.
Chcieliśmy ucieleśnić swobodę i atrakcyjność.
Moja marka jest bardzo kobieca. Jego twardość i moja lekkość
mogą dać coś wyjątkowego. Mamy czerń i biel,
reprezentujące połączenie twardego i miękkiego stylu.
Myślę, że w kolekcji widać współpracę
bez utraty indywidualności.
Oboje widzimy w niej samych siebie,
ale razem tworzymy coś wyjątkowego.
Uważam, że dzięki kobiecym elementom
ta skórzana kurtka się wyróżnia.
STRÓJ DO SPRZEDAŻY
A nuta męskości i ostrzejszego stylu sprawia,
że styl Megan wchodzi na nowy poziom.
Lubisz tylko czerń i biel?
Uwielbiam czerń i biel,
ale mam też bardzo kolorowe kolekcje.
Chciałam dodać kolory, to byłoby fantastyczne,
ale Jonny się przestraszył, więc...
Nie nazwałbym tego strachem. Bardziej zainspirował mnie
ten materiał.
Rzadko używam wzorów,
więc wybraliśmy coś pomiędzy naszymi stylami.
Można powiedzieć, że...
- mieliśmy „kłótnię kochanków”. - Pojawił się problem,
- ale rozprawiliśmy się z nim. - Pogodziliśmy się.
Myślę, że świetnie się spisaliście.
Przyjemnie się was słuchało
i wszystko, o czym mówiliście,
widziałam w waszej kolekcji.
Ty wyciągnąłeś z niej więcej. Ty go uspokoiłaś.
Wasze ubrania są świetne, można je mieszać
i nosić wiele razy na różne sposoby.
Naprawdę dobra robota.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Oboje przechodzicie dalej. Gratuluję.
Dziękujemy.
Zanim wybierzemy zwycięzcę,
chcemy porozmawiać z kimś jeszcze.
Dzięki.
Zapraszamy Sabato i Sandera.
- Cześć. - Cześć.
Opowiedzcie o swojej kolekcji.
To była piękna podróż.
Wyobraziliśmy sobie idealne materiały. Wybraliśmy trzy, w dwóch kolorach.
Organza, miękka czarna tkanina
i kolorowa tafta oddająca styl Sandera.
Nasze dwa głosy stały się jednym.
Sander, dla kogo szyjecie?
Zdecydowanie dla kobiety,
która docenia elegancję
i szuka czegoś, co się wyróżnia, a nie podąża za trendami.
Jestem zachwycona waszą kolekcją.
- Dziękujemy. -Absolutnie wszystkim.
STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Wszystkie ubrania są nieco swobodne, ale niezwykle interesujące
i wyjątkowe.
Dziękujemy.
Sesja do magazynu z tą kolekcją byłaby naprawdę wyjątkowa.
Naprawdę pomógł wam wiatr.
Suknia z marynarką na wybiegu zrobiła na nas ogromne wrażenie.
- Była przepiękna. -Gotowa do odlotu.
Chciałabym wiedzieć, kto wymyślił ten makijaż.
My obaj.
Nie chcieliśmy, żeby kolekcja wyglądała zbyt klasycznie.
- Był naprawdę wyjątkowy. - Świetny.
Ogrom włożonej w to pracy,
to, że wszystko skończyliście, i ostateczny efekt
robią wrażenie.
Również pod względem biznesowym, bo w grę wchodzi zarządzanie czasem.
Wypadliście doskonale.
Dziękujemy.
Spójność wszystkich trzech kreacji
daje im kontekst i dzięki niej widać, dla kogo są uszyte.
Wszystko jest jasne. Nie musicie nic dodawać.
Rozumiemy kolekcję, tylko patrząc na nią. Tak powinno być.
Jurorzy, czy ktoś z was zmienił zdanie?
- Nie. - Nie.
Sabato i Sander, gratuluję. Wygrywacie w tym zadaniu.
Bébé.
Naprawdę się wyróżniliście.
Wasza suknia-marynarka będzie natychmiast dostępna na Amazonie.
- Który strój? - Ja ją kupię.
- Jest piękna. - Bardzo wam dziękujemy.
Nie wiem, co powiedzieć.
Tak!
Pięć ikon mody. Wiedzą, o czym mówią.
To bardzo miłe wiedzieć,
że widzą w nas projektantów
i naprawdę doceniają naszą pracę.
Will i Esther, podejdźcie do nas.
Opowiedzcie o swojej kolekcji.
Esther uwielbia czerń, wyrafinowane kroje
i elegancję dla silnych kobiet, a także ubrania męskie.
Natomiast ja projektuję bardzo kobiece, drapowane suknie wieczorowe
z lekkich materiałów.
Połączenie tych dwóch stylów jest zupełnie niecodzienne.
Jak wasza kolekcja się wyróżnia?
Rozmawialiśmy o tym, że moje ubrania są seksowne, nie pokazując ciała.
STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Tym razem uszyłam coś seksownego i skąpego.
Will zaproponował długą koszulę
i ten pomysł mi się spodobał, ale dodałam coś pod spód.
- To był wspólny projekt. - Tak.
Zdecydowanie widać elementy wspólne tych strojów,
ale według mnie prawie za bardzo.
Nie wiem, dlaczego nie spojrzeliście na nie
i nie pomyśleliście: „Może te ubrania są za bardzo dopasowane”.
Ja jestem zadowolona z kolekcji.
Łączenie materiałów jest trudne
i mam wrażenie, że zrobiliście to w pośpiechu i stresie.
Rozumiem.
To nie była dobra prezentacja waszej współpracy.
Jako potencjalny klient nie byłabym zainteresowana tymi ubraniami.
- Dziękujemy. - Dobrze.
Jeśli chodzi o was,
mamy wysokie oczekiwania wobec twojej pracy, Esther.
Myślę, że ta kolekcja wyciszyła twój styl,
który jest bardzo silny, i tak powinno być we wspólnej kolekcji,
ale nie wiem, czy wasze style dobrze się uzupełniały.
Jak mówiłam, wszyscy rywalizujecie indywidualnie.
Esther i jej styl dobrze znamy.
Will, musimy wiedzieć, kim jesteś albo chcesz być
w tym ogromnym, zatłoczonym świecie projektantów.
Dlaczego powinieneś tu zostać?
Czym na to zasługujesz?
Wyróżnia mnie tradycyjna umiejętność projektowania,
której ludzie w moim wieku nie mają.
Jurorzy, czy na podstawie tej rozmowy zmieniliście zdanie?
- Nie. - Nie.
Esther...
Gratulacje, zostajesz w programie.
Dziękuję.
Will...
Ledwo przechodzisz dalej.
- Nigdy wcześniej nie rozmawialiśmy. - Nie.
Ale teraz mamy na ciebie oko.
- Dziękujemy. - Dziękuję.
- Dzięki.
Josh i Troy.
- Cześć. - Cześć.
- Jak się macie? - No dobrze.
Opowiedzcie o kolekcji.
Znam ubrania Josha. Są bardzo kolorowe, ekstrawaganckie,
czasem zwiewne, natomiast moje ubrania mają bardziej formalny, złożony krój
i dają siłę kobietom, które je noszą.
STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Obaj znamy prawdziwe kobiety, które noszą codzienne ubrania
i lubią wyglądać pięknie, ale nie zwyczajnie.
Są ekscentryczne. Uwielbiają ubrania, które się wyróżniają.
Zaczęliśmy od materiałów, bo...
Czy możesz teraz ty mówić, Josh?
- Tak. - Chciałabym cię wysłuchać.
Każde ubranie miało być wyjątkowe.
Można je także dowolnie łączyć.
Myślałem, że to ambitny pomysł, ale udało nam się to osiągnąć,
bo Troy robi świetne wykroje.
Możesz wytłumaczyć te materiały?
- Eklektyzm. -Jak dobraliście te materiały?
Nie chcieliśmy jednorodnych ani idealnie dopasowanych
materiałów w kolekcji.
- Nie mają do siebie pasować? - Tak.
Nie rozumiem tego.
Żadne z tych ubrań nie ma z sobą nic wspólnego.
Podobają wam się niedopasowane materiały,
ale w tym przypadku to był przepis na katastrofę.
Jeśli szyjecie dla kobiet, musicie rozumieć kobiety.
Czego chcą, jak chcą wyglądać. Ja nie włożyłabym tych ubrań.
Są kobiety, którym podoba się takie połączenie
- odmiennych wzorów lub faktur. - Tak.
- Ja uwielbiam niezgodne nadruki. - Ja także.
W House of Harlow ciągle wykorzystuję nadruki.
Chcę powiedzieć coś pozytywnego, ale te wzory nie mają sensu.
Doceniam, co chcieliście osiągnąć.
Ale myślę, że trochę przesadziliście.
Jestem za to odpowiedzialny bardziej niż Troy.
Co takiego?
Troy jest geniuszem
- i nigdy nie... - Rozmawiamy o dzisiejszym pokazie.
O wspólnej kolekcji.
Jest piękna, ale...
- jeśli nadruki są chybione, to moja wina. - Według ciebie jest piękna, w porządku.
Ale naszym zadaniem jest powiedzieć ci, że się nie sprzeda.
Dlaczego powinieneś zostać?
Nie jestem pewien, czy powinienem.
Myślę, że...
Myślę, że na mnie już pora.
Ale bardzo dobrze się bawiłem.
On powinien zostać.
Nie możemy chcieć tego bardziej niż ty.
Musisz mieć więcej zapału,
bo to niezwykle trudna branża.
Dobrze, Josh. Nie przechodzisz dalej.
- Miło było cię poznać. - Was także.
Jesteś wyjątkowy.
- Świetnie się bawiłem. - Ja też.
- Wszystkiego dobrego. - Dziękuję.
- Cześć, Josh. - Cześć, Josh.
Cześć wam.
Nie wiem, co mogę dodać poza tym,
że absolutnie nie jestem zawiedziony,
jestem naprawdę dumny
i mam ogromną nadzieję,
że Troy dostanie drugą szansę.
Chyba mu ulżyło.
Nie chciał tu być.
Na podstawie pokazu
zdecydowaliśmy, że żaden z was nie przejdzie dalej.
Ale jak powiedziałam wcześniej, rozmowa może zmienić wszystko.
- Czy ty chcesz tu być? - Tak, chcę.
Pracuję na to całe życie. To moje marzenie.
Kiedy inni pójdą na emeryturę, ja chcę projektować,
mając 65 czy 70 lat.
Myślę, że mój sposób widzenia kobiet,
oparty na życiu z kobietami, to moja skarbnica wiedzy.
Ubieram silne kobiety.
Widzę je, kiedy idę do pracy, kiedy idę na zakupy.
Takie kobiety znam. A moje ubrania są świetnie skrojone.
Chyba tylko ja szyję na miarę w każdym zadaniu.
To jest moja pasja.
Ubieranie silnych kobiet, dodawanie im jeszcze więcej siły,
aby osiągała sukcesy.
Staram się określić styl,
w który będę ubierał swoje klientki, za który będę znany.
Chciałabym wiedzieć, czy ktokolwiek w jury zmienił zdanie.
Ja zmieniłam.
CIĄG DALSZY NASTĄPI